Bahar
(Cefer Cabbarlı)

Novbahar oldu, Güneş şö’leleni nur saçır,
Qar erir, seller axır, ot göyerir sehrade,
Yeni çıxmış güle baxdıqca da bülbül dil acır,
Gül budağına qonub neğme oxur azade.

Dereler, dağlar, ağaçlar yaşıl, elvan her yan,
Serbeser4 xel’eti-etlesle bezenmiş gülsen.
Bu ne qüdret ki, ona olmamaq olmaz heyran!
Xaliqin qüdreti-biheddine ehsen, ehsen!

Ah, yeller ne hezin, fikr ele, san ney çalınır,
Hanı bes qışdakı evler uçuran qüdretiniz?
İndi gör esmeyinizden ne gözel zövq alınır!
Unudulmuş o, sudan qar yaradan hiddetiniz.

Bağa bax, bostana bağ, bağçaya bax, gülleri gör,
Gülü gör, bülbülü gör, zövq apar dünyaden.
Xaliqin qüdretini bil, bu yaranmışları gör,
Yatma, dur bax, götür el qefleti-binervaden!

Ey Dan Ulduzu
(Cefer Cabbarlı)

Qaranlıq gecede seni gözleyib,
Durmaqdan yoruldum, ey dan ulduzu!
Uzaq üfüqlere göz gezdirmekden
Az qala kor oldum, ey dan ulduzu!

Öksüz taleyimteki gedkdin neden?
Karvanqıran doğdu, görünmedin sen.
Oxşatdım, yanıldım, könül verdim men,
Bilmeden vuruldum, ey dan ulduzu!

Arxasmca qoşdum sonsuz bir yola,
Her addımda tuş gelince bir kola,
Qaranlıqda çox baxındım sağ-sola,
Her yana buruldum, ey dan ulduzu!

Büsbütün yorulub gücden düşerken,
Bir ulduz parladı uzaq üfüqden.
Bu görünen sendin, artıq geldin sen,
Axır seni buldum, ey dan ulduzu!

Şerqi
(Cefer Cabbarlı)

Tarixlerde öküz kimi göründük,
İller boyu qaralara burunduk.
Yeter artıq ayaqlarda süründük,
Qalx, qalx, qalx, düşgün dünya!

Tarix cellad - qan içmekden yorulmaz,
TerpenişsizS qara zencir qırılmaz,
Yazıq, artıq bu derdlere durulmaz,
Qalx, qalx, qalx düşgün dünya!

Qoy qırılsm artıq cellad bıçağı,
Qoy uçulsun ölüm ve qan ocağı,
Dünya olsun azad ana qucağı,
Qalx, qalx, qalx düşgün dünya!

Her bir qanun azadlığa bir yağı
İnsan oğlu olmuş insan tapdağı.
Silkin, uçsun köleliyin torpağı,
Qalx, qalx, qalx, düşgün dünya!

Mehkum Şerqe
(Cefer Cabbarlı)

Ey Şerq,i senin üstünde cahan çarpışıyorken,
Alem seni bölmekle seadet bölüşüyorken,
Övladm esaretde, yazıq, can çekişiyorken,
Hala da sükut etmedesen, ey evi berbad!
Kimden, ecaba, ummadasan derdine imdad?

Rahib kimi qovğayi-heyata hevesin yox,
Terpenmedesen kölgetekM, amma nefesin yox,
Mehbesdesen,l ancaq ki, demirden qefesin yox,
Zencirini qırmaz ne terehhüm,l ne de feryad,
Esr indil demir dövrü, bant dövrüdür, heyhat!

Dünyanı esir eyler iken bir ovuc altın,
Her millet öz azadeliyini qurşuna medyun,
Esrin sözü top, haqq sözü top, tanrısı qurşun,
Acizliye qalsan, eden olmaz seni azad,
Her gün sene sahib olacaq bir yeni cellad.

Dönder güneşin ateşe, saç Qerbe,
Şimale!i Topla ne gücün varsa, giriş qet’i cidale!
Ya haqqmı al, ya ebedi öl, lamehale!
Qoy gülleri ya qan sulasm, yaxud edalet,
Qoy ya beşeriyyet yaşasın, yaxud esaret!

Ana
(Cefer Cabbarlı)

Eğer bütün beşeriyyet edüvvi-canıml ola,
örek süqut elemez aldığı metanetden.
Ricavü xövfe mekan vermerem ger alimler
Min il de ve’z edeler dehşeti-qiyametden.

Pelengler tuta dövrüm, çekinmerem esla,
Ve ya ki, ve’d edeler dövleti-cahanı mene
Ki, bir kese baş eyib eczimi beyan eleyim,
Eyilmerem ne ki, yer, verseler semanı mene.

Yanımda ger dura cellad elinde şemşiri,
Ölüm gücile mene hökm ede olum teslim,
Eyilmerem yene haşa! Ölüm nedir ki, onun
Gücile xelqe heqirane eyleyim te’zim?

Cahanda yox ele bir qüvve baş eyim ona men,
Feqet ne güçlü, zeif bir vücud var, yahu,
Ki, hazıram yıxılıb xaki-payinelO her gün,
Öpüm ayağım icz ile. Kimdir o? Nedir o?

Ana!.. Ana!.. O adm qarşısmda bir qultekil
Hemişel secdede olmaq mene fexaretdirl;
Onun eliyle bela behrine yuvarlansam,
Yene xeyal ederem bezmi-istirahetdiri.

Es, ey külek,l bağır, ey behri-biaman,i Iepelenl!
Atıl cahana sen, ey ildir im, alış, parla!
Gurulda, taqi-semavi,i gurulda, çatla, dağıl!
Sen, ey Güneş, yağışın yağdır, ey bulud, ağla!

Bunlar mene eser eylermi? Mütleqa yox!
Yox! Feqet ana! O müqeddes adm qabağmda.i
O pak bağrına bassın meni, desin laylay,
Tebessüm oynadaraq titreyen dodağmda.

Bütün vücudum eser, ruhum eyleyer pervaz,l
Uçar semalara o alemi-xeyaletde.
Yatar, öler bedenim, nitqden düşer bir söz: -
Ana.. Ana… Sene men rağibem itaetde!..

Unudulmaz Yara
(Cefer Cabbarlı)

Ol sefa ehli, könül, dünyada, get, qaldır qedeh!
Milletin ehvalım sal yada, get, qaldır qeder!

Verme, dil derdü qeme, bir hefte dünyadır, gözüm!
Milletin halına baxsan, möhnetefzadır, gözüm!
Sen gemi olsan eğer, möhnet ki, deryadır, gözüm!
Qem çekib fikr eylemek, vallahi, bicadır, gözüm!
Yerde doldur, göyde iç, deryada, get, qaldır qedeh!
Ol sefa ehli, könül, dünyada, get, qaldır qedeh!

Xan qedeh, sultan qedeh, sail qedeh, quldur qedeh,
Toy qedeh, matem qedeh, bayram qedeh, boldur qedeh,
Vur qedeh, vurdur qedeh, xarrat çağır, yoldur qedeh,
Al qedeh, aldır qedeh, qaldır qedeh, doldur qedeh!
Sefa ehli, könül, dünyada, get, qaldır qedeh!

Çox da millet rehnümasızdır, düşübdür derbeder,
Millet feryadına guş etme, olma pürkeder,
Nef yox, millet işinde, pare yox, yox sim ü zer,
Qem yeme, fikr etme, zalim, etme öz ömrün heder!
Milletin dadın eşit, imdada get, qaldır qedeh!

sefa ehli, könül, dünyada, get, qaldır qedeh!
Millete qem çekme, millet vaqifi-halın deyil,
Girme bir cemiyyete, dermani-iqbalm deyil,
Ade, millet, bu itilgetler ki, hammalm deyil,
Vur, dağıt, millet evin smdır ki, öz malın deyil,
Sonra da bu xaneyi-berbade get, qaldır qedeh!
Ol sefa ehli, könül, dünyada, get, qaldır qedeh!